DAO's: governance door code

Niet alle DAO's besturen zichzelf op dezelfde manier. Er bestaan drie grote lidmaatschapsmodellen, elk met zijn eigen logica en zijn eigen gebreken. Als je ze kent, zie je in enkele seconden wie een bepaalde DAO “echt in handen heeft”.

DAO's zijn geen theorie: sommige beheren al jarenlang een kas van honderden miljoenen euro's. MakerDAO bestuurt de gedecentraliseerde stablecoin DAI: houders van het MKR-token stemmen over de risicoparameters van het protocol. ENS, de “naamgevingsdienst” van Ethereum, wordt door zijn community bestuurd via stemdelegatie. Nouns financiert creatieve projecten met één NFT-verkoop per dag, waarvan de opbrengst een gedeelde kas voedt. En CityDAO gebruikte zelfs een wet van de Amerikaanse staat Wyoming, die DAO's juridisch erkent, om een echt stuk grond te kopen.

Wat deze voorbeelden laten zien: een DAO kan een financieel protocol besturen, een infrastructuurdienst, een kunstproject of een vastgoedaankoop. De gemene deler is niet het domein, maar de methode — collectieve, transparante beslissingen, uitgevoerd door code.

Wees nuchter: governance door code heeft de machtsverhoudingen niet afgeschaft. In DAO's “per token” kan een handvol grote houders — de beruchte whales — zwaarder wegen dan duizenden kleine stemmers. De deelname is vaak laag: veel houders stemmen nooit, wat een machtsovername door een georganiseerde minderheid makkelijker maakt. En er bestaan echte governance-aanvallen: massaal een stemtoken lenen, net lang genoeg om een voorstel erdoor te krijgen dat de kas leegtrekt — het is al gebeurd.

Tel daar twee structurele zwaktes bij op: als het smart contract een bug heeft, worden de foute regels toch gewoon toegepast (code kent geen gewetensbezwaren), en de juridische status van DAO's blijft in de meeste landen onduidelijk — bij een geschil vaar je op zicht. Kortom: een slecht ontworpen of slecht bestuurde DAO kan het geld van haar leden verliezen, precies zoals een slecht geleide klassieke organisatie.

Zelfs als je nooit lid wordt van een DAO, gaat dit model je aan: een deel van de protocollen die je in de DeFi zult tegenkomen (gedecentraliseerde beurzen, leenprotocollen zoals die uit de module Rendement en DeFi) wordt bestuurd door DAO's. Begrijpen wie stemt en hoe, is begrijpen wie de tools die je gebruikt werkelijk controleert — en dat is een vaardigheid van een zelfstandige belegger.

En de volgende keer dat iemand je over een “governance-token” vertelt, weet je welke vragen je moet stellen: governance waarover, in wiens handen, met welke deelname? Precies dat niveau van nuchterheid scheidt de doordachte aankoop van de impulsieve.